Tegoroczne widowisko przygotowane z okazji 11 listopada było wyjątkowe — piękne, poruszające i dopracowane w każdym detalu. Już od pierwszych chwil widzowie mogli poczuć, że uczestniczą w czymś niezwykłym. Uroczystość otworzył pełen symboliki taniec, obrazujący trudny okres zniewolenia przez zaborców. Niepotrzebne były słowa, by jego przekaz poruszał głęboko. Młodzi wykonawcy w sposób niezwykle sugestywny oddali emocje tamtego czasu: najpierw radość i spokój płynące z wolności, a następnie przerażenie i smutek wynikające z jej utraty. Miało się wrażenie, że oglądamy teatr tańca, w którym każdy gest miał swoje znaczenie, a mimika aktorów opowiadała własną historię.
Widowisko wzbogaciły również pięknie przygotowane scenki, które wprowadzały widzów w kolejne etapy historii walki o niepodległość. Uczniowie odegrali je z ogromnym zaangażowaniem i dojrzałością, ukazując codzienność Polaków w czasach zaborów, ich strach, ale też niezłomną wiarę w odzyskanie wolności. Każda scena była jak żywa lekcja historii — pełna emocji, dobrze przemyślana i przejmująco prawdziwa. Całość dopełniły występy młodych recytatorów. Ich interpretacje wierszy patriotycznych były nie tylko dojrzałe, ale i poruszające. Wyjątkowym elementem spektaklu była także scena, w której dziewczynka — siedząc przy stylizowanym stoliku, trzymając w dłoni pióro — odgrywała moment pisania listu do swojego ojca-żołnierza. Nie była to zwykła recytacja, ale prawdziwa miniaturka teatralna. Gesty, rekwizyty i łamiący się od wzruszenia głos artystki sprawiały, że widownia mogła poczuć się jak świadek osobistego wyznania pełnego tęsknoty i nadziei- uczuć tak bliskich rodzinom, które przed laty czekały na powrót swoich bliskich z frontu. Ogromne wrażenie na publiczności wywarła także scenografia – minimalistyczna, lecz niezwykle sugestywna. Doskonale dobrane rekwizyty i stroje młodych aktorów przeniosły widzów w czasy, gdy Polska dopiero rodziła się na nowo.
Jak taniec rozpoczął całe wydarzenie, tak taniec je zakończył — tym razem pełen radości i nadziei, symbolizujący odzyskanie wolności i narodową siłę.
Po zakończeniu spektaklu głos zabrał Pan Dyrektor Konrad Gomulak , który wyraził ogromny podziw dla młodych artystów, a także złożył podziękowania osobom odpowiedzialnym za przygotowanie tego wyjątkowego wydarzenia: paniom Małgorzacie Koźlak, Agnieszce Przale i Annie Cyrek, a także niezastąpionemu chórowi szkolnemu pod przewodnictwem pana Ireneusza Przały. W swoim przemówieniu Pan Dyrektor przypomniał także o doniosłości Święta Niepodległości i o tym, jak ważnym i przełomowym okresem w historii naszego kraju był czas odzyskiwania wolności. Podkreślił, że pamięć o tych wydarzeniach jest fundamentem naszej tożsamości i powinna być pielęgnowana przez kolejne pokolenia.
To piękne, pełne emocji widowisko na długo pozostanie w naszej pamięci, przypominając nam, że wolność nie jest dana raz na zawsze — trzeba o nią dbać, szanować ją i przekazywać jej wartość młodym ludziom.
Anna Sikora
